BULABİLMEK ADINA KAYBOLMAK

    BAŞLARKEN ÇOK CİDDİYE ALDIĞIM, HER ANINA  ANLAMLAR YÜKLEDİĞİM YAŞAM

 YOLCULUĞUMDA GELDİĞİM SON NOKTA :  HAYIR BUNCA SIKINTI SADECE KARBON

 DÖNGÜSÜ İÇİN YAŞANIYOR OLMASIN !

    ÖYLESİNE SİLİNİP GİTMEK KORKUSU SARDI İÇİMİ,TÜM BENLİĞİMİ.ANLAMINI

 BİLDİĞİM,BİLDİĞİMİ SANDIĞIM HER ŞEY KAVRAM KARMAŞASINA DÖNÜŞTÜ VE BEN

 KAYBOLDUM.KENDİ DÜŞÜNCELERİM (Kİ ARTIK ONLARA ENGEL OLAMIYORUM)BENİ

 ESİR ALDI.DUYGULARIM,İNANÇLARIM ALABORA.

  YOLCULUĞUM YENİ BAŞLIYOR SANKİ.HAYAT BELKİ DE O KADAR ANLAMLI OLMAK

 ZORUNDA DEĞİLDİR.SADECE VARSINDIR VE BİRGÜN YOK OLACAKSINDIR.